Monday, November 27, 2006

Αχ Ευλαμπία...

Σε γνώρισα στο ΙΚΑ, στην ουρά μπροστά μου σ' είχα για τον οδοντογιατρό
Τα χρόνια σου 16, μα είχες ξεπετάξει ολόκληρο το Κολωνό
Σου έκλεισα το μάτι, μα εσύ ζητούσες κάτι να διώξεις το πονόδοντο
Ξέχασα τ' όνομα μου, στο ξάφνου γύρισμα σου, που μου 'δωσες φιλί γλυκό (All together now...)
Αχ Ευλαμπία, η ασθένεια σου έγινε χρονία
Αχ Ευλαμπία, εγώ θα ψάξω να σου βρω γιατρό

Σε κάποιο μαγειρείο μερίδες πήρα δύο και είπες στα πληρώνω εγώ
Με πήγες στα κλαρίνα, νταγκλάδες και τσαλίμια και ήσουν πρώτη στο χορό
Τη πάτησα μαζί σου, τη γλύκα, το φιλί σου, τρελάθηκα και δεν μπορώ
Θα ψάξω για κουμπάρο, μου λείπει το κολάρο, αλλά κουστούμι που θα 'βρω;
(Έχει μυαλό η Ευλαμπία)
Αχ Ευλαμπία, η ασθένειά σου κόλλησε και 'μενα
Αχ Ευλαμπία, αντίδοτο να 'δούμε πού θα 'βρω

Φόρεσα τα καλά μου, το είπα στο μπαμπά μου και πήρα φόρα για να 'ρθω
Στο σπίτι σου απ' έξω είμαι και περιμένω μα μέσα δεν τολμώ να 'μπω
Το σκέφτομαι λιγάκι, κουμπώνω το σακάκι και το κουδούνι σου χτυπώ
Μ' ανοίγει η γριά σου, φωνάζει το μπαμπά σου και μου 'παν πως δεν είσαι 'δω

Πού 'σαι Ευλαμπία;
Αχ Ευλαμπία, η ασθένεια σου έγινε χρονία
Αχ Ευλαμπία, εγώ θα ψάξω να σου βρω γιατρό

One more time...

Αχ Ευλαμπία, η ασθένεια σου κόλλησε και 'μένα (Ξανά...)
Αχ Ευλαμπία, αντίδοτο να 'δούμε πού θα βρω

Τσικαμπούμ...

Το βραδάκι παντελόνι κολλητό φοράω
στο κουδούνι σου το χέρι μου κολλάω
το carelli μας κοιτάζω και θυμώνω
μια εφτάμησι yamaha ζαχαρώνω

Σου την πέσανε προχτές πάλι στην παμπ
και εσύ το 'παιζες ως άνετη και βαμπ
είμαι πρίγκιπας και μην ξεχνάς Μαρία
πριν δυο μήνες πασατέμπο και πορεία

Τσικαμπούμ, και όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου
τσικαμπούμ, και μου την πέφτεις μεσ' τη ζάλη μου
τσικαμπούμ, θα βελτιώσω τα στιχάκια μου
τσικαμπούμ, πήραν φωτιά τα μηχανάκια μου

Στο παράλογο το ρίχνεις του Ιονέσκο
χτες αγόραζες καρτούλες της Unesco
όρους θέτεις πια με ύφος σοβαρόν
μα όλα τούτα ρουφηχθέντων των μπυρών

τσικαμπούμ και εγώ την έπεσα στην Βίκυ
σου την έφερα ρε κάλπικο ραδίκι
έχω γκόμενα με δυάρι προς το στάδιο
που έχει Φίατ πέρσοναλ με ράδιο

Τσικαμπούμ...

Friday, November 24, 2006

Μην υποκρινεσαι

Ένα ποτό κι άλλο ένα
μια τεκίλα ξανά,
βάλε ένα ούζο σε μένα
απόψε θέλω να μου γελάς
ναι θέλω να μου γελάς.

Θέλω, τα πόδια σου κάτω
μεσ' το ρυθμό να χτυπάς,
απόψε τη ψυχή μου στη δίνω
για να σε δω να ξεσπάς
για να σε δω να ξεσπάς.

Πόσο μ' αρέσει αυτό το γέλιο
πόσο όμορφη γίνεσαι
αυτή τη στιγμή κάν' τη δική σου
μην υποκρίνεσαι, μην υποκρίνεσαι.

Το ξέρω περνάς δύσκολες μέρες,
απο παντού στριμώχνεσαι,
μοιάζεις σαν θαύμα πως τώρα μπροστά μου
μεταμορφώνεσαι, μεταμορφώνεσαι.

Πόσο μ' αρέσει αυτό το γέλιο
πόσο όμορφη γίνεσαι
αυτή τη στιγμή κάν' τη δική σου
μην υποκρίνεσαι, μην υποκρίνεσαι.

Πόσο μ' αρέσει αυτό το γέλιο
πόσο όμορφος γίνεσαι
αυτή τη στιγμή κάν' τη δική σου
μην υποκρίνεσαι, μην υποκρίνεσαι.

Ταξιδι

Μόνος οδηγάω μόνος
ατέλειωτος ο δρόμος
ατέλειωτες στροφές

Σκόνη μια χώρα μες τη σκόνη
μα πάντα με πληγώνει
κι αρχίζω ανασκαφές

Είδα την άγνωστη πατρίδα
χαμένη Ατλαντίδα
στις χωματερές

Τώρα περιμένει τώρα
με τα κρυφά της δώρα
τους εθελοντές

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι

Φώτα της πόλης μας τα φώτα
σαν τα βαρελότα
που ρίχναμε μικροί

Φιλίες οι παιδικές φιλίες
χαμένες παραλίες
χαμένη διαδρομή

Στάση κορίτσια που ‘χω χάσει
πληγές που ‘χω ξεχάσει
ανοίγουνε ξανά

Βράδια τα εφηβικά μας βράδια
τα πιο πικρά μας χάδια
πατρίδα μας γλυκιά

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι

Κρίμα να μείνεις πάντα θύμα
πάλι το ίδιο ποίημα
για ξένες καλλονές

Μόνος οδηγάω μόνος
κι όλο με βγάζει ο δρόμος
στις ίδιες γειτονιές

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι

Κλεινω κι ερχομαι

Πέντε μέρες μόνο
έχω να σε δω
και μου λείπεις
μου λείπεις, μου λείπεις.

Πέντε μέρες κι όμως
παίρνω να σου πω
πως μου λείπεις, μου λείπεις
κι άλλο δεν μπορώ.

Κλείνω κι έρχομαι - έρχομαι φτάνω
με το πρώτο το αεροπλάνο.
Κλείνω κι έρχομαι - έρχομαι πίσω
μια καρδούλα να ξανακερδίσω.
Κλείνω κι έρχομαι .

Πέντε νύχτες που είπα
πως θα σ' αρνηθώ
και σε ψάχνω
σε ψάχνω, σε ψάχνω.

Πέντε νύχτες μόνος,
μόνος στο κενό
και σε ψάχνω, σε ψάχνω.
ʼλλο δεν μπορώ.

Κλείνω κι έρχομαι - έρχομαι φτάνω
με το πρώτο το αεροπλάνο.
Κλείνω κι έρχομαι - έρχομαι πίσω
μια καρδούλα να ξανακερδίσω.
Κλείνω κι έρχομαι.

Το χαμογελο σου

Το χαμόγελό σου σαν αναπνοή μου
Το χαμόγελό σου η μόνη ανάμνησή μου
Το χαμόγελό σου είναι αυτό που λείπει
Και διψούν για σένα της καρδιάς μου όλοι οι χτύποι

Στην ζωή μου χρώμα το χαμόγελό σου
Ήρθες και κατάργησες για πάντα το χειμώνα
Το χαμόγελό σου είναι αυτό που λείπει
Και διψούν για σένα της καρδιάς μου όλοι οι χτύποι

Το χαμόγελό σου χρώμα στη ζωή μου
Στο χαμόγελό σου μοιάζουν όλα αληθινά
Το χαμόγελό σου μόνη αμοιβή μου
Μου χαμογελάς και νοιώθω εγώ παιδί ξανά

Βυθος

Πέρασαν μέρες χωρίς να στο πω
"Το σ' αγαπώ δυο μόνο λέξεις..."
Αγαπη μου,πως θα μ'αντέξεις,
που 'μαι παράξενο παιδί σκοτεινό.

Πέρασαν μέρες χωρίς να σε δώ,
κι αν σε πεθύμησα δε ξέρεις.
"Κοντά μου πάντα θα υποφέρεις..",
σου το'χα πει ένα πρωί βροχερό.

Θα σβήσω το φως κι όσα δε σου χω χαρίσει
σε ένα χάδι θα σου τα δώσω.
κι ύστερα πάλι θα σε προδώσω,
μες στου μυαλού μου το μαύρο βυθό.

Θα κλάψεις ξανά που μόνη θα μείνεις
κι εγώ πιο μόνος κι απο μένα,
μές σε δωμάτια κλεισμένα,
το προσωπό σου θα ονειρευτώ,
γιατί μες στο όνειρο μόνο ζω.

Στα σοβαρά μη με παίρνεις ειν' το μυαλό μου θολό
είναι και ο κόσμος μου αστείος.
Κι όταν με βάρεθεις τελείως
ψάξε αλλού να με βρείς όπως με θες.

Και εγώ που αγάπησα πάλι την ιδέα σου μόνο
και κάποιο στίχο που σου μοιάζει,
κοιτάζω έξω και χαράζει...
Εγινε το αύριο πάλι χθες.

Θα σβήσω .....