Monday, September 16, 2013

Thursday, September 12, 2013

Πρέπει να το πάρεις απόφαση. Να τελειώνουμε.

Saturday, September 7, 2013

Love and marriage.

Με αφορμή το χθεσινό γάμο των παιδιών πρέπει να ομολογήσω πως έχω αρχίσει και σκέφτομαι πολύ περίεργα, μάλλον απαισιόδοξα θα το έλεγα. Όταν είδα το πρόσωπά τους να έρχονται στο τραπέζι, τόσα λαμπερά, αισιόδοξα, γεμάτα ελπίδα και νιότη, το μόνο που μου ήρθε στο μυαλό μετά τη συγκίνηση , είναι το πόσα όνειρα έχουν κάνει αυτά τα νέα παιδιά, πόσες ελπίδες έχουν στηρίξει σε αυτή την εκδήλωση της μισής ώρας ή της μιας βραδιάς εν πάσει περιπτώση... να ανοίξουν ένα σπιτικό, να κάνουν παιδιά, οικογενειακές διακοπές και πόσα άλλα, βα σισμένα στα πρότυπα μιας κοινωνίας που φτιάξαμε κι εμείς οι ίδιοι βασιζόμενοι κάποτε στα ίδια ψέμματα κι ελπίδες κι όνειρα...μακάρι να αποτελέσουν αυτά τα παιδιά το πρότυπο της αληθινής ευτυχίας, να' ναι τα πρόσωπά τους πάντοτε έτσι χαμογελαστά και να βγάλουν ψεύτες όλους εμάς τους ανίκανους...

Wednesday, September 4, 2013

Back to reality...

Τέλειωσαν κι οι διακοπές, κι ο απολογισμός λέει μείον δύο ζεύγη συγγενών, άλλο ένα υπό αμφισβήτηση,μείον μία τηλεφωνική σύνδεση με μία νέα υπό αμφισβήτηση, ένας γάμος μονίμως υπό αμφισβήτηση με ένα ''δέμα'' μονίμως να καραδοκεί πάνω από το κεφάλι σου μην τυχόν και πάρεις ανάσα, μία ''φιλία'' που ακόμη ελπίζω κάποτε να ανθίσει, μία πρώην φιλία που για ακόμη μία φορά σου ρίχνει μια κεραμίδα στο κεφάλι...χρειάζονται κι άλλα? 

''Νομίζω πως θα σκάσω.''
Φτωχή Μάργκο.